ทำไมการเป็นคนมีวินัย…ถึงยากจัง

WRITER: Mustard Seed Team
EDITOR: Mustard Seed Team

ขึ้นปีใหม่ทีไร เรามักตั้งเป้าหมายใหม่เสมอ อยากมีวินัยมากขึ้น อยากใกล้พระเจ้ามากขึ้น อยากเป็นเวอร์ชันที่ดีกว่าของตัวเอง แต่พอเวลาผ่านไป บางเช้าเราตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกเดิมๆ

“อีกแล้ว… เราทำพลาดอีกแล้ว” 

เราเผลอเล่นมือถือจนลืมเวลาเฝ้าเดี่ยว ผัดวันประกันพรุ่ง ไม่มีสมาธิเรียน หรือรู้สึกว่าชีวิตกำลังหลุดออกจากเป้าหมายที่เคยตั้งไว้ และเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในใจว่า “เรานี่ไม่มีวินัยเลย หรือจริงๆ แล้ว… เราไม่ใช่คนที่พระเจ้าพอพระทัย” 

แต่ความจริงคือ พระเจ้ามองเราไม่เหมือนที่เรามองตัวเอง วินัยไม่ใช่การลงโทษ แต่คือการอบรม คือการดูแล คือความรักของพระบิดาที่ไม่อยากให้ลูกหลงทาง และเป็นความรักที่พระเจ้าไม่เคยถอนออกจากเรา วินัยไม่ใช่พรสวรรค์ แต่คือทักษะ

วินัย (self-discipline) ไม่ใช่สิ่งที่บางคนเกิดมามี แต่มันคือทักษะที่เรียนรู้ได้ และมีผลต่อความสำเร็จในชีวิตมากกว่า IQ เสียอีก วินัยเกิดจากการทำพฤติกรรมเล็กๆ ซ้ำๆ จนสมองสร้างวงจรนิสัย (habit loop) 

ดังนั้น ถ้าวันนี้เรายังไม่คงเส้นคงวา นั่นไม่ได้แปลว่าเราแย่ แต่มันกำลังบอกว่า เราเป็นมนุษย์ที่กำลังเติบโต และสมองของเรากำลังพัฒนาอยู่ทุกวัน และพระเจ้าทรงรู้สิ่งนี้ตั้งแต่แรกแล้ว พระเจ้าเข้าใจ และยิ้มกับทุกก้าวเล็กๆ ที่เราเดิน 

วินัยในสายตาพระเจ้าเต็มไปด้วยความรัก พระคัมภีร์บอกว่า “เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีสอนผู้ที่พระองค์ทรงรัก” (ฮีบรู 12:5–11) และ “พระเจ้าทรงตีสอนผู้ที่พระองค์ทรงพอพระทัย” (สุภาษิต 3:11–12) วินัยจึงเหมือนแขนที่โอบเราไว้ พาเราเดินกลับมาสู่ทางที่ถูกต้อง บางครั้งเราอาจเดินห่างไปจนไม่ได้ยินเสียงเรียก และพระองค์กำลังดึงเราให้กลับมาใกล้ชิดพระองค์กว่าเดิม 

พระคัมภีร์กล่าวว่า “คนที่ควบคุมตนเองไม่ได้ ก็เหมือนเมืองที่ถูกทำลายและไม่มีกำแพง” (สุภาษิต 25:28) ถ้าไม่มีวินัย ชีวิตเราจะอ่อนแอลง แต่เมืองที่พังยังสามารถสร้างใหม่ได้ เพราะพระเจ้าเป็นช่างก่อสร้างที่ดีที่สุด พระองค์ไม่ได้นั่งตำหนิเรา แต่พร้อมจะลงมือซ่อมอิฐทีละก้อน ไปพร้อมกับเรา 

หลายครั้งที่เราล้ม พระเจ้ากำลังให้เราเห็นว่า เราไปต่อไม่ได้ถ้าไม่มีพระองค์ และเมื่อเราร้องเรียกหาพระองค์ นี่คือเวลาที่พระเจ้าเริ่มทำงานในใจเราอย่างแท้จริง พระเยซูทรงเป็นแบบอย่างของชีวิตที่มีวินัย ในการใช้เวลาส่วนตัวกับพระเจ้า (มาระโก 1:35) ทุกอย่างเริ่มจากใจที่กลับมาหาพระเจ้า 
เมื่อใจเปลี่ยน พฤติกรรมเริ่มเปลี่ยน นิสัยเริ่มก่อตัว และชีวิตค่อยๆ เดินตรงขึ้น 

เราไม่จำเป็นต้องเริ่มจากสิ่งใหญ่ แค่เริ่มจากสิ่งเล็กๆ ก็พอวินัยที่แท้จริงไม่ได้เริ่มจากความฮึด เราไม่ต้องเพอร์เฟ็กต์ และไม่ต้องรีบ เช่น อ่านพระคำวันละ 3–5 นาที อธิษฐานสั้นๆ ก่อนนอน ปิดแจ้งเตือนมือถือช่วงเฝ้าเดี่ยว หรือวางพระคัมภีร์ไว้ข้างเตียง ค่อยๆ ทีละเล็ก ทีละน้อย แต่ทำอย่างสม่ำเสมอ 

มาเริ่มกันใหม่ วินัยไม่ได้เริ่มจากความแข็งแกร่ง แต่มาจากความอ่อนแอที่เรายอมให้พระเจ้าช่วย วินัยคือการเดินร่วมกับพระเจ้า ไม่ใช่การวิ่งแข่งเพื่อเอาชนะใคร ทุกครั้งที่เราล้ม คือโอกาสที่พระเจ้าจะพาเราลุกและวินัยไม่ใช่การพิสูจน์ตัวเองให้พระเจ้ารัก แต่คือการเดินกับพระองค์ ในความรักที่มีอยู่แล้ว 

YOU MAY ALSO LIKE