WRITER: Faith & Life
EDITOR: Mustard Seed Team

แม้ว่าฉันจะไม่เคยได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้าหรือความผิดปกติทางจิตใดๆ ก็ตาม  แต่ฉันเคยจมอยู่ในภาวะซึมเศร้าอย่างหนักถึงสามครั้ง ซึ่งมาพร้อมกับความคิดอยากฆ่าตัวตาย อาการแพนิคนับไม่ถ้วน และช่วงเวลาที่ความวิตกกังวลถาโถมจนควบคุมตัวเองแทบไม่ได้ มันทำให้ฉันติดอยู่ในม่านหมอกแห่งความสิ้นหวังอย่างช่วยไม่ได้ และไม่สามารถสลัดมันออกไปได้เลย

ก่อนที่ฉันจะเผชิญกับภาวะซึมเศร้าครั้งแรกและความคิดวนเวียนเกี่ยวกับการฆ่าตัวตาย ฉันรับเชื่อให้พระเยซูเข้ามาในชีวิตและกลายเป็นคริสเตียน เมื่อมองย้อนกลับไป ฉันก็ยังบอกไม่ได้แน่ชัดว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้ฉันไม่ตัดสินใจจบชีวิตตัวเอง มีอย่างหนึ่งที่ฉันรู้แน่นอนคือ ถ้าพระคริสต์ไม่ได้ทรงสถิตอยู่ในตัวฉัน ผลลัพธ์คงจะแตกต่างออกไปเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม การเป็นคริสเตียนไม่ได้หมายความว่าฉันจะหลุดพ้นจากปัญหาต่างๆ ในชีวิต เชือกแห่งความตายได้รัดฉันอีกครั้ง ในช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย ทำให้ฉันเริ่มตั้งคำถามและสงสัยว่าพระเจ้าทรงดี ทรงเปี่ยมด้วยความรัก และทรงมีอยู่จริงหรือไม่

ในงานนมัสการครั้งหนึ่ง ฉันได้วิงวอนขอให้พระเจ้าช่วยปลดปล่อยฉันในตอนนั้นเลย และเป็นครั้งแรกในรอบสองเดือนที่พระเจ้าทรงทำให้ฉันสามารถนมัสการพระองค์ได้อีกครั้ง ทำให้หัวใจของฉันเป็นอิสระที่จะร้องเพลงถวายแด่พระเจ้าองค์ราชา ความมืดมนที่เคยกดทับและทำให้ฉันอึดอัดกลับเล็กน้อยลงอย่างน่าอัศจรรย์เมื่ออยู่ต่อหน้าพระเจ้า

หลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ พระเจ้าทรงวางคำถามหนึ่งลงในหัวใจของฉันว่า “เจ้ายังรักเราอยู่ไหม”

ฉันเงียบไป เพราะกำลังต่อสู้กับตัวเองเพื่อจะตอบ “ใช่” ต่อพระเจ้าอย่างสุดหัวใจ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพระองค์ ผู้ทรงเป็นพระบิดาที่แสนดี จึงยอมให้ความมืดมนที่บั่นทอนชีวิตเช่นนี้กลับมาหลอกหลอนฉันอีกครั้ง

ตอนนั้นฉันไม่อยากยอมรับเลย แต่ฉันเชื่อว่าพระเจ้าได้ทรงยอมให้ภาวะซึมเศร้าเกิดขึ้นในชีวิตของฉัน เพื่อเป็นเหมือนเตาเผาที่หลอมความเชื่อของฉันให้แข็งแกร่งขึ้น และเพื่อเปิดเผยให้ฉันรู้ว่าพระองค์ทรงเป็นใคร ในช่วงเวลานั้น ฉันตระหนักว่าฉันไม่สามารถอยู่ได้หากปราศจากพระองค์ พระเจ้าคือเส้นชีวิตของฉันท่ามกลางความมืดมนนั้น

สู่การเยียวยาและอิสรภาพ

ทุกวันนี้ ฉันเริ่มคุ้นเคยกับการได้รับการปลดปล่อยมากขึ้น ความมืดมนไม่ได้เข้ามาครอบงำความคิดของฉันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน และฉันก็ได้สัมผัสความชื่นชมยินดีและสันติสุขในพระเจ้ามากขึ้น น่าแปลกที่ช่วงที่มีอาการทรุดหนักอีกครั้ง ประกอบกับการทรงช่วยเหลือของพระเจ้า กลับทำให้ฉันเห็นว่าฉันไม่จำเป็นต้องปล่อยให้ภาวะซึมเศร้าหลอกให้ฉันเชื่อสิ่งเหล่านั้นอีกต่อไป

ก่อนหน้านี้ ฉันเชื่อมาตลอดว่าตัวเองจะต้องพ่ายแพ้ต่อปัญหาสุขภาพจิตเหล่านี้อยู่เสมอ แต่ช่วงที่อาการทรุดหนักครั้งล่าสุดทำให้ฉันตัดสินใจไปหาผู้ให้คำปรึกษาคริสเตียนมืออาชีพ การพูดคุยกับเธอ และการได้รับการเสริมด้วยพระวจนะของพระเจ้า ช่วยให้ฉันค่อยๆ กำจัดรูปแบบความคิดที่ไม่ดีออกไป และปูทางสู่การเป็นอิสระของฉัน

จากการที่ฉันได้ผ่านเส้นทางของภาวะซึมเศร้าด้วยตัวเอง ฉันได้เรียนรู้บทเรียนล้ำค่าหลายอย่าง ซึ่งช่วยสร้างและเปิดทางไปสู่การเยียวยาและการก้าวข้ามปัญหานั้นได้

การเป็นคริสเตียนไม่ได้ทำให้เราพ้นจากปัญหาสุขภาพจิต

ไม่มีที่ใดในพระคัมภีร์ที่บอกว่าคริสเตียนจะไม่ต้องต่อสู้หรือทนทุกข์จากปัญหาสุขภาพจิต แม้แต่ผู้เผยพระวจนะผู้ยิ่งใหญ่อย่างเอลียาห์ก็ยังเคยมีภาวะซึมเศร้าและความคิดอยากฆ่าตัวตาย เมื่อเอลียาห์ทราบว่าเยเซเบลต้องการเอาชีวิตเขา  เมื่อท่านทราบก็ลุกขึ้นหนีเอาชีวิตรอด และมาถึงเบเออร์เชบาแคว้นยูดาห์ แล้วท่านละจากคนใช้ของท่านไว้ที่นั่น แต่ตัวท่านเองเดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่ง ท่านมานั่งอยู่ใต้ต้นซากที่มีเพียงต้นเดียว และทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า “พอกันที ข้าแต่พระยาห์เวห์ บัดนี้ขอเอาชีวิตข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษ” (1 พงศ์กษัตริย์ 19:3–4)

เพื่อนคนนึงแบ่งปันพระธรรมตอนนี้กับฉันว่า “เห็นไหม แม้แต่ผู้เผยพระวจนะก็ยังเคยมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย พระเจ้าเข้าใจนะ เชอริล!”

ในชั่วขณะนั้น ภาระหนักอึ้งและคำโกหกที่บอกว่าฉันเป็น “ตัวประหลาด” ก็หลุดออกไปจากฉัน และฉันได้รับการปลอบโยนเมื่อเห็นว่าพระเจ้าทรงดูแลเอลียาห์ด้วยความรัก พระองค์ทรงดูแลผู้เผยพระวจนะอย่างอ่อนโยนและเปี่ยมด้วยความเข้าใจ ทรงเสริมกำลังเขาโดยไม่ทรงกล่าวโทษหรือตำหนิเลย

จากการที่ฉันเคยผ่านประสบการณ์ภาวะซึมเศร้ามา ฉันจึงได้เรียนรู้ที่จะมอบความเห็นอกเห็นใจแบบเดียวกันให้กับคนอื่นที่กำลังเผชิญกับความยากลำบากคล้ายกัน ฉันเชื่อว่านี่เป็นการสะท้อนความรักที่พระเจ้าทรงสำแดงให้เราเห็นผ่านทางพระคัมภีร์

ที่จริงแล้ว ช่วงเวลาที่ฉันจมอยู่กับความสิ้นหวังต่างหาก ที่ทำให้พระคริสต์ทรงเป็นจริงสำหรับฉันมากขึ้น  การเยียวยากลายเป็นกระบวนการที่ฉันยอมรับได้ เพราะฉันได้เข้าใจและยอมรับว่าตัวเองไม่สามารถรักษาตัวเองได้ มีเพียงพระเยซูเท่านั้นที่สามารถเยียวยาฉันได้ และฉันสามารถเลือกที่จะฝากความหวังในการฟื้นฟูของฉันไว้ในพระองค์

พระเจ้าสามารถเยียวยาผ่านชุมชนได้

ถามใครก็ตามที่เคยต่อสู้กับความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า พวกเขาจะบอกว่าพวกเขาคงไม่สามารถดีขึ้นได้เลยถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือและการสนับสนุนจากคนอื่นๆ

การเยียวยาไม่เคยเกิดขึ้นได้ด้วยการอยู่ลำพัง พวกเขาอาจเป็นครอบครัว เพื่อนสนิท คนรัก หัวหน้างานที่เข้าใจ หรือที่ปรึกษาที่ไว้ใจได้ พระเจ้าสามารถใช้คนเหล่านี้ในชีวิตของคุณให้เป็นที่เยียวยาใจที่คุณต้องการได้

ในช่วงที่ฉันมีอาการซึมเศร้า ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งที่จัดเวลาให้ทุกสัปดาห์เพื่อมาถามว่าฉันเป็นอย่างไรบ้าง เธอให้เวลาและพื้นที่กับฉันในการเล่าและร้องไห้ได้อย่างเต็มที่ โดยไม่ตัดสินความคิดของฉัน และไม่พยายามปลอบด้วยคำพูดซ้ำๆ แบบเดิมๆ เธอไม่ได้บังคับให้ฉันต้องรีบดีขึ้น แต่ค่อยๆ สนับสนุนให้ฉันเดินทางไปกับพระเจ้า และมุ่งไปหาพระองค์ โดยการอธิษฐานร่วมกับฉัน และค่อยๆ ชี้ให้ฉันมองไปที่พระคริสต์อย่างอ่อนโยน

ในทางกลับกัน คนเราสามารถถูกผลักให้จมลึกลงไปในภาวะซึมเศร้าได้ด้วยคำพูดที่ไม่รอบคอบ ตอนที่ฉันเล่าถึงปัญหาภาวะซึมเศร้าของฉันกับบางคน หัวใจของฉันก็ได้รับบาดแผลจากความไม่ใส่ใจหลายครั้ง

“ทำไมเธอถึงหดหู่ตลอดเลยล่ะ? เลิกคิดมาก เลิกดราม่าได้แล้วนะ”

“เธอต้องมีความชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นสิ! มีความเชื่อมากกว่านี้หน่อย!”

แน่ใจเหรอว่าเธอไม่ได้คิดมากไปเอง? เธอกำลังมองเรื่องนี้ใหญ่เกินไปหรือเปล่า?

ในความเห็นของฉัน นี่อธิบายได้ว่าทำไมคนที่กำลังต่อสู้กับปัญหาสุขภาพจิตถึงมักพูดว่า “ไม่มีใครเข้าใจ” ถ้าไม่ได้มีประสบการณ์ด้วยตัวเอง ก็ยากที่จะเข้าใจอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม โดยพระคุณและการทรงเสริมกำลังจากพระเจ้า ฉันสามารถปล่อยวางและให้อภัยคนที่เคยพูดสิ่งที่ไม่ใส่ใจได้

จงรับไว้จากคนที่เคยเดินผ่านเส้นทางออกมาจากความมืดทางจิตใจแล้ว อย่าเดินเพียงลำพังให้พระเยซูและผู้คนที่พระองค์ทรงวางไว้รอบตัวคุณ ร่วมเดินไปกับคุณตลอดเส้นทางนี้ 

ภาวะซึมเศร้าไม่ได้ทำให้คุณหมดโอกาสที่จะทำตามพระประสงค์ของพระเจ้าสำหรับชีวิตคุณ

ฉันเคยคิดว่าช่วงที่อาการรุนแรงของฉัน ซึ่งดูเหมือนไม่มีรูปแบบที่คาดเดาได้ จะทำให้ฉันไปไม่ถึงความฝันที่พระเจ้าทรงวางไว้ในหัวใจของฉัน อย่างไรก็ตาม วันหนึ่งระหว่างที่คุยกับผู้ให้คำปรึกษา เธอเตือนฉันว่า ก่อนที่ฉันจะไปขอความช่วยเหลือเรื่องสุขภาพจิต ฉันก็ยังมีความกล้าที่จะไปฝึกงานรับใช้ที่ต่างประเทศ 2 เดือน

ฉันจำได้ว่าลังเลตอนที่พระเจ้าทรงนำครั้งแรกให้ฉันสมัครฝึกงานนั้น ฉันรู้ดีว่ามันจะยากสำหรับฉันมาก การรับใช้เป็นงานฝ่ายจิตวิญญาณ ซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมาพร้อมกับการต่อสู้ฝ่ายวิญญาณ แน่นอนว่านี่เป็นความท้าทายครั้งใหญ่ต่อสุขภาพจิตของฉัน! แล้วฉันจะเอาตัวรอดได้ยังไงเมื่อต้องอยู่ห่างบ้าน และห่างจากคนไม่กี่คนที่คอยเป็นกำลังใจให้ฉัน? อย่างไรก็ตาม ฉันก็ก้าวออกไปด้วยความเชื่อ และตัดสินใจไปฝึกงาน

“เธอรู้ตัวไหมว่าเธอทำสิ่งนั้นได้ยังไง? แล้วเธอก้าวออกไปได้ยังไงกัน?” ผู้ให้คำปรึกษาของฉันถาม ตอนแรกฉันตอบเธอไม่ได้เลย แต่ต่อมา เราก็ตระหนักว่า ตอนที่ฉันตัดสินใจ ฉันได้โฟกัสโดยไม่รู้ตัวไปที่เสียงที่ดังกว่าในชีวิตของฉัน ซึ่งก็คือการทรงนำอันเปี่ยมด้วยพระคุณของพระเจ้า

วันนี้ แม้ว่าฉันจะไม่แน่ใจว่าจะไม่ต้องเผชิญกับอาการแพนิคหรืออาการจะทรุดหนักอีก แต่ฉันก็รับมือได้ดี และกำลังเดินหน้าตามความฝันที่พระเจ้าทรงมอบให้ฉันอย่างตั้งใจ ฉันทำได้เพราะสิ่งที่พระองค์ทรงคิดเกี่ยวกับฉันสำคัญมากกว่าสิ่งที่อดีตหรือปัจจุบันของฉันเป็นอยู่

มันเป็นเรื่องอัศจรรย์ที่แม้จะมีอดีตและปัญหาสุขภาพจิต พระเจ้าก็ยังทรงเรียกฉันเข้าสู่การรับใช้เต็มเวลา ฉันมอบชีวิตของฉันแด่พระองค์ และฉันดีใจที่สามารถรับใช้พระองค์ในแบบที่ฉันเป็น

การเดินทางของการฟื้นตัวจากภาวะซึมเศร้าหรือความเจ็บป่วยทางจิตอาจยาวนานและขรุขระ และจำเป็นต้องใช้ความอดทนอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เราสามารถยืนหยัดอย่างมั่นใจบนพระวจนะในยอห์น 1:5 ได้ว่า “ความสว่างส่องเข้ามาในความมืด และความมืดไม่อาจเอาชนะความสว่างได้”

ท่ามกลางทุกสิ่ง ความจริงยังคงอยู่ว่า พระเยซูทรงรักคุณ และทรงมีแผนการที่ดีงามสำหรับชีวิตของคุณ และไม่มีปัญหาสุขภาพจิตใดๆ จะสามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งนี้ได้

ประวัติผู้เขียน : เชอริลเชื่อว่าความรักของพระเยซู (และแผนการอันดี ) เปลี่ยนทุกสิ่ง เธอชอบคิดเกี่ยวกับพระเจ้า ชีวิต และงานมิชชัน อ่านเกี่ยวกับการผจญภัยด้านมิชชันของครอบครัวเธอได้ที่ jasonsheryl.com

YOU MAY ALSO LIKE