WRITER: Mustard Seed Team
EDITOR: Mustard Seed Team
“ลมหนาวเริ่มพัดมา ทำให้รู้สึกเหงา อากาศยิ่งหนาวยิ่งรู้สึกเหงาเหลือเกิน”
เพื่อนๆ เคยสงสัยไหมว่าทำไมเวลาหน้าหนาวทีไรจะรู้สึกเหงา… ที่เรารู้สึกแบบนี้เพราะว่าฤดูหนาว มีช่วงเวลากลางคืนยาวนานกว่ากลางวัน มีแสงแดดน้อยกว่าฤดูอื่น ซึ่งส่งผลต่อนาฬิกาชีวิตที่เป็นวงจรควบคุมระบบต่างๆ ในร่างกาย ทั้งการนอน การตื่น การหลั่งฮอร์โมนต่างๆ เช่น
-สารสื่อประสาทเซโรโทนิน (Serotonin) ลดลง สารที่ช่วยควบคุมอารมณ์ การย่อยอาหาร ความรู้สึกยินดีหรือเบื่อ การนอน และความสุข
-สารเมลาโทนิน (Melatonin) ที่มากขึ้น สารตัวนี้ควบคุมเรื่องการหลับนอน พอฤดูกาลเปลี่ยนบางทีเราแทบไม่เจอแสงแดดทั้งวัน ทำให้เมลาโทนิน มันผลิตออกมาแบบไม่เลือกเวลา เลยส่งผลให้เราง่วง อยากนอนแม้จะเป็นตอนเช้าหรือกลางวัน ยิ่งฝืนทำงานก็ยิ่งเหนื่อยและอ่อนล้า
เราทุกคนอาจมีบางช่วงเวลาที่เรารู้สึกแย่ เหงา หรือหดหู่ได้ อาจไม่อยากกินอาหาร เซื่องซึม อยากนอนตลอดเวลา ซึ่งภาวะซึมเศร้าจากการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล (Seasonal Affective Disorder) “ตราบที่โลกยังมีอยู่ จะมีฤดูหว่านกับฤดูเกี่ยว มีเย็นกับร้อน มีฤดูร้อนกับฤดูหนาว มีวันและคืนตลอดไป” (ปฐมกาล 8:22) ฤดูหนาวที่เราต้องเผชิญก็เหมือนกับบททดสอบหนึ่งที่เราต้องเผชิญและผ่านไปให้ได้
“พี่น้องของข้าพเจ้า เมื่อพวกท่านพบกับการทดลองใจต่างๆ ก็จงถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดียิ่ง เพราะพวกท่านร้ว่าการทดสอบความเชื่อของท่านนั้น ทำให้เกิดความทรหดอดทน และจงให้ความทรหดอดทนนั้นมีผลอย่างสมบูรณ์ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้เป็นคนที่สมบูรณ์และดีพร้อม โดยไม่ขาดสิ่งใดเลย” (ยากอบ1:2-4) เพียงแค่เราต้องอดทนและผ่านมันไปให้ได้ เพราะไม่มีการทดลองไหนที่เกินกว่าเราจะรับไหว เราสบายใจได้เมื่อฤดูหนาวมาถึงในชีวิตของเรา เพราะเรารู้ว่าพระเจ้าจะทรงปลอบโยนเราเสมอเพราะพระองค์ไม่เคยเปลี่ยนแปลง พระองค์จะอยู่กับเราเสมอในช่วงเวลาแห่งความสุขและความทุกข์
อย่าเอาเเต่นอนคลุมโปงอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่นๆ ลองออกมาหาอะไรทำ ออกกำลังกาย เข้าร่วมกิจกรรมกับเพื่อนๆ ร่วมกันรับใช้จัดเตรียมงานคริสต์มาสที่คริสตจักร ออกไปเดินเล่นหาอะไรอร่อยๆ กินกับครอบครัว ปาร์ตี้สนุกกับเพื่อนๆ กล้าขอความช่วยเหลือจากคนอื่น ชื่นชมกับความงดงามของฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลง อยู่ใกล้คนที่เราสามารถเปิดใจมีความสัมพันธ์ และแบ่งปันเรื่องราวในชีวิตได้ ลองมองหาโอกาสให้กําลังใจผู้อื่นและได้รับกําลังใจจากผู้อื่น มาเอาชนะความเหงาโดดเดี่ยวกัน
ข้าพเจ้าทราบแล้วว่า สำหรับเขาไม่มีอะไรดีไปกว่าเปรมปรีดิ์ และร่าเริงตลอดชีวิตของเขา ยิ่งไปกว่านั้น ของประทานจากพระเจ้าแก่มนุษย์คือ ให้มนุษย์ได้กินดื่มและชื่นชมผลทั้งหมดจากการตรากตรำของเขา – ปัญญาจารย์ 3:12-13
YOU MAY ALSO LIKE
โรคซึมเศร้านำฉันไปหาพระเยซู
WRITER: มิเชล ไล ต้นฉบับภาษาอังกฤษจาก YMITRANSLATOR: นิศารัตน์ มั่นเกตุEDITOR: ไวท์ โรคซึมเศร้าของฉันเริ่มขึ้นเมื่อในเดือนธันวาคม 2006 ฉันจำได้แค่ว่า ตอนไปทัศนศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น ฉันรู้สึกเศร้าและเหนื่อยอยู่ตลอดเวลา มันก็เป็นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งปี 2007...
พระเจ้าปลดปล่อยฉันจากการต่อสู้ทางจิตใจได้อย่างไร
WRITER: จอร์แดน ดิเฟอร์นันโด้ ต้นฉบับภาษาอังกฤษจาก YMITRANSLATOR: เฮจี คิมEDITOR: ณัฐรวี ยุ้งทอง อาการซึมเศร้าและความวิตกกังวลไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับฉัน อาการแพนิคโจมตีเป็นประจำ ตามมาด้วยข้อสงสัยและความไม่เชื่อหลายๆ อย่าง...
มาพูดคุยเกี่ยวกับโรคทางจิตเวชกันเถอะ
WRITER: มาริสซา ลุค ต้นฉบับภาษาอังกฤษจาก YMITRANSLATOR: Mustard Seed TeamEDITOR: Mustard Seed Team ฉันมีอาการวิตกกังวลครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปี หนึ่งปีหลังจากนั้น ฉันตัดสินใจทำตามการทรงเรียกสู่การทำงานเป็นผู้รับใช้เต็มเวลา ซึ่งทำให้ฉันได้ย้ายไปประเทศต่างๆ เป็นเวลาแปดปี...


