คืนชีวิต

WRITER: Nevermind
EDITOR: Mustard Seed Team

มีค่ำคืนนึงที่ฉันรู้สึกถึงน้ำหนักของภาระ ปัญหา ความทุกข์ทรมานในใจ มวลทั้งหมดของบรรดาสิ่งที่สะสมอยู่ในใจฉันช่างหนักหนาเสียจนนอนไม่หลับ และก็เป็นคืนนั้นเองที่ฉันพบว่า

ฉันไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ต่อไปทำไม…ไม่แม้แต่จะอยากตื่นขึ้นในวันต่อไปด้วยซ้ำ

ฉันโดดเดี่ยว สิ้นหวัง เบื่อหน่ายกับชีวิต คนที่ฉันรักที่สุดเสียชีวิตไปแล้ว เพื่อนสนิทที่รักที่สุดก็ต้องอยู่ไกลจากกัน ชุมชนคริสเตียนที่เคยเป็นเหมือนเซฟโซนเดียวที่มีอยู่นั้นก็มีอันแยกย้ายกันไป ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหมาจรจัดที่นอนขดใต้หลังคารั่วๆ และกำลังถูกสายฝนแห่งชีวิตสาดกระหน่ำลงมา

ฉันเหน็บหนาว เจ็บปวด และไม่ต้องการมีชีวิตอยู่อีกแล้ว ฉันรู้สึกตัวเองเป็นเศษละอองเคว้งคว้างในจักรวาลที่แม้จะสลายหายไปก็ไม่มีใครทันสังเกต

ค่ำคืนนั้นผ่านไป ทว่าฉันไม่ได้ดีขึ้น หลังจากนั้นฉันยังคงวงเวียนในภาวะอารมณ์นี้อยู่อีกนานพอสมควรกระทั่งฉันพยายามหาวิธีจบชีวิตของตัวเองไว้และเตรียมวางแผนเพื่อจะจัดการทุกอย่าง ฉันถึงกับพยายามค้นหาในเซิร์ชเอ็นจิ้นว่า การฆ่าตัวตายนั้นพระเจ้าไม่ให้อภัยจริงๆหรือ

แต่แล้วในขณะที่ฉันวางแผนจะจากไป…ฉันกลับพบกับบทเพลงนึงเข้ามาในหัว เพลงนั้นชื่อ “คืนชีวิต”

ในห้วงเวลานั้นเองที่ฉันร้องไห้อีกครั้ง แต่กลับร้องไห้ราวกับคนที่เพิ่งรู้ตัวว่าพลาดอะไรไปครั้งใหญ่

ในขณะที่ฉันคิดจะพรากชีวิตตัวเอง แต่ความจริง ชีวิตได้หายไปจากฉันนานแล้วต่างหาก แต่ฉันเองที่ไม่ได้ตระหนักและไม่เคยรับฟังเสียงคร่ำครวญภายในจิตวิญญาณของตัวเอง และในเวลาไม่กี่นาทีที่ฉันตั้งใจรับฟังเพลงคืนชีวิต – ชีวิตที่ฉันทำหล่นหายไปนั้นกลับคืนมาทีละเล็กละน้อยโดยที่ฉันไม่ได้ทำอะไรมากมายเลย

ฉันเพียงแต่อยู่นิ่งๆ ปล่อยให้ตัวเองได้ฟัง – ฟังความจริงเดิมๆ ที่เคยรู้อยู่แล้วอีกครั้ง ความจริงที่แสนเรียบง่ายที่คริสเตียนทุกคนต่างเคยได้ยินกันมาแล้วไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

ความจริงที่ว่าฉันไม่เคยโดดเดี่ยว…

และไม่มีอะไรพรากฉันออกจากความรักของพระเจ้าได้ ฉันรู้สิ่งเหล่านี้ดีอยู่แล้ว ฉันเคยแนะนำผู้อื่น เคยสอนผู้อื่นด้วยซ้ำ แต่น่าตลกที่ฉันทำความจริงนี้หล่นหายไปกับชีวิตฝ่ายวิญญาณที่ฉันเสียมันไปและพระเจ้าค่อยๆ พาฉันหันกลับมามองตัวเองอีกครั้ง

ฉันหวนนึกถึงทุกการสูญเสีย ทุกการจากลา ทุกความตรอมตรมทั้งสิ้นที่เกิดขึ้น ฉันได้เผชิญหน้ากับบาดแผลทั้งหมดและยอมรับจากใจว่า ใช่ ฉันเคยได้รับมา และวันนึงมันก็จากฉันไป

แต่ในบรรดาสิ่งทั้งปวงที่ฉันเคยได้รับมามีสิ่งนึงที่ยังคงอยู่กับฉันเสมอ สิ่งที่ทำให้ฉันได้คืนชีวิตกลับมาอีกครั้ง

สิ่งนั้นคือพระเจ้า พระองค์เสด็จมาประทับอยู่กับฉันและไม่เคยจากฉันไปไหนเลยตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา และพระองค์จะยังคงอยู่ด้วยเสมอโดยไม่อาจมีสิ่งใดพรากฉันออกจากพระองค์ได้ 

แม้คริสตจักรจะแตกแยก ใช่ พระเจ้ายังคงอยู่

แม้คนที่รักจากลาทั้งจากเป็นและจากตาย ใช่ พระเจ้ายังคงอยู่

แม้ท่ามกลางพายุเศรษฐกิจและหนี้สิน ใช่ พระเจ้ายังคงอยู่

และแม้แต่ในวันที่ฉันคิดว่าฉันไม่เหลือเหตุผลให้มีชีวิตอยู่ ใช่ พระเจ้าก็ยังคงอยู่

“ใครเล่าจะพรากเราจากความรักของพระคริสต์ได้? ความทุกข์ร้อน ความยากลำบาก การข่มเหง การกันดารอาหาร การเปลือยกาย ภยันตราย หรือคมดาบอย่างนั้นหรือ? ” โรม 8:35 

ใช่ค่ะ ทุกสิ่งที่ฉันสูญเสียไปไม่ได้กลับคืนมา ฉันยังคงมีปัญหาเหมือนเดิม ยังคงตื่นมาเจอความยากลำบากเดิมๆ ยังคงห่างไกลจากเพื่อนรักคนเดียวที่มีและห่างไกลจากชุมชนของพระเจ้าด้วยข้อจำกัดมากมายของชีวิต

หากแต่คราวนี้ฉันไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นหมาจรจัดตัวนั้นอีกแล้ว แต่รู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังนอนหนุนตักที่แสนอบอุ่นและปลอดภัย 

ฉันยังคงเป็นที่รัก และจะเป็นตลอดไป และถ้าฉันจะต้องตาย แม้คนทั้งโลกจะไม่สังเกตเห็น ฉันก็จะตายในอ้อมกอดของพระเจ้าอย่างไม่โดดเดี่ยวแน่นอน

อย่าปล่อยให้ความทุกข์ในโลกพรากชีวิตที่พระเจ้าประทานให้ไปนะคะ เพราะไม่มีโศกนาฏกรรมใดจะหนักหนาเท่ากับการที่ยังมีลมหายใจ แต่ปราศจากซึ่งชีวิต

YOU MAY ALSO LIKE