TRANSLATOR : พันทนิน พัวบัณฑิตกุล
EDITOR : ณัฐรวี ยุ้งทอง
Artwork by : YMI x @pamistry
คำอธิบาย: เราใช้เวลาในแต่ละวันในการวัดก้าวเดินของเรา (วันนี้ต้องเดินถึง 10,000 ก้าว หรือมากกว่านั้น!) เรานับแคลอรี่ที่เรากินเข้าไป เราวัดรูปแบบการนอนครั้งล่าสุดของเรา และแม้กระทั่งนับวันที่เหลือก่อนที่จะได้หยุดครั้งต่อไป
มันเห็นได้ชัดมากว่าทำไมเราถึงเป็นเช่นนี้การที่เราสามารถนับและวัดสิ่งต่างๆ รอบตัวเราได้ มันให้ความรู้สึกว่าเราสามารถควบคุมชีวิตและโลกรอบตัวเรา
แต่มีผู้หนึ่งที่อยู่เหนือการวัดนั้น คือ พระเจ้า ไม่ว่าเราจะพยายามมากแค่ไหนก็ตาม เราก็ไม่สามารถเข้าใจพระเจ้าผู้ไม่มีที่สิ้นสุด ผู้ไม่มีข้อจำกัด ผู้ไม่สามารถถูกวัดในเชิงปริมาณได้ และผู้ซึ่งอยู่เหนือการควบคุมใดๆ
แต่ถึงอย่างนั้น พระองค์ก็ยังเป็นพระเจ้าผู้ซึ่งทรงรู้จักเราอย่างลึกซึ้ง ลงไปในทุกรายละเอียดของชีวิตของเรา ให้เราใช้เวลาสักครู่ที่จะรู้สึกอัศจรรย์ใจกับพระเจ้าของเรา ผู้ซึ่งถ่อมพระองค์ลงประทับอยู่ท่ามกลางเรา
ในขณะที่คุณอ่านแต่ละพระลักษณะของพระเจ้า ให้หยุดและใคร่ครวญถึงความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าที่เรานมัสการ และพระองค์ทรงคู่ควรกับความไว้วางใจของเรา
YOU MAY ALSO LIKE
โรคซึมเศร้านำฉันไปหาพระเยซู
WRITER: มิเชล ไล ต้นฉบับภาษาอังกฤษจาก YMITRANSLATOR: นิศารัตน์ มั่นเกตุEDITOR: ไวท์ โรคซึมเศร้าของฉันเริ่มขึ้นเมื่อในเดือนธันวาคม 2006 ฉันจำได้แค่ว่า ตอนไปทัศนศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น ฉันรู้สึกเศร้าและเหนื่อยอยู่ตลอดเวลา มันก็เป็นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งปี 2007...
พระเจ้าปลดปล่อยฉันจากการต่อสู้ทางจิตใจได้อย่างไร
WRITER: จอร์แดน ดิเฟอร์นันโด้ ต้นฉบับภาษาอังกฤษจาก YMITRANSLATOR: เฮจี คิมEDITOR: ณัฐรวี ยุ้งทอง อาการซึมเศร้าและความวิตกกังวลไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับฉัน อาการแพนิคโจมตีเป็นประจำ ตามมาด้วยข้อสงสัยและความไม่เชื่อหลายๆ อย่าง...
มาพูดคุยเกี่ยวกับโรคทางจิตเวชกันเถอะ
WRITER: มาริสซา ลุค ต้นฉบับภาษาอังกฤษจาก YMITRANSLATOR: Mustard Seed TeamEDITOR: Mustard Seed Team ฉันมีอาการวิตกกังวลครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปี หนึ่งปีหลังจากนั้น ฉันตัดสินใจทำตามการทรงเรียกสู่การทำงานเป็นผู้รับใช้เต็มเวลา ซึ่งทำให้ฉันได้ย้ายไปประเทศต่างๆ เป็นเวลาแปดปี...


