WRITER: ปิยวดี ประสพธนกิจ
EDITOR: Mustard Seed Team
“อาจจะเป็นไปไม่ได้เลยที่พระเจ้าจะอวยพรใครอย่างยิ่งใหญ่ จนกว่าคนนั้นจะยอมให้พระองค์แตะต้องหัวใจผ่านความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด” เอ ดับเบิลยู โทเซอร์
นี่คือความจริงที่ยากจะยอมรับ แต่ก็ยังคงเป็นความจริงอยู่ดี การเติบโตไม่ใช่เรื่องสบายเลย มันเจ็บปวด มันวุ่นวาย หลายครั้งต้องยอมทิ้งสิ่งที่เรารัก คนที่เราผูกพัน หรือแม้แต่ตัวตนแบบเดิมๆ ของเรา แล้วเดินต่อไปแบบไม่หันหลังกลับ
การเติบโตคือการยอมรับการเปลี่ยนแปลง ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บจนหัวใจแตกสลาย หรือทุบความเคยชินที่เคยมีทั้งหมดทิ้งไปก็ตาม การเปลี่ยนแปลงอาจทำให้เราสูญเสียบางอย่าง แต่มันก็เป็นจุดเริ่มต้นของบางสิ่งใหม่ๆ ด้วยเหมือนกัน เราต้องเชื่อว่าสิ่งที่พระเจ้ากำลังสร้างให้กับเรานั้นดีกว่าสิ่งที่พระองค์กำลังรื้อทิ้ง แม้เราอาจจะยังมองไม่เห็น
“พระองค์ตัดทุกกิ่งก้านที่เป็นส่วนหนึ่งของเราซึ่งไม่ออกผลทิ้งเสีย กิ่งก้านใดที่ผลิดอกออกผล พระองค์จะตัดแต่งให้ออกผลมากขึ้น” ยอห์น 15:2
การเติบโตคือการเสียสละ การเติบโตคือการเชื่อฟัง และ “การเชื่อฟัง” คือหัวใจสำคัญของทุกสิ่ง
อย่ากลัวความวุ่นวายและอย่าวิ่งหนีเวลาที่มันยากๆ เพราะพระเจ้าอยู่ตรงนั้นอยู่แล้ว รอให้เราเปิดใจและยอมให้พระองค์เดินไปกับเราในทุกก้าว เราต้องเชื่อจริงๆ ว่าเราถูกสร้างมาด้วยความรักที่ไม่มีวันหมด และความรักนั้นจะกลายเป็นพลังให้เรายืนหยัดได้ เราถูกสร้างมาเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า และเราทำได้ทุกอย่างผ่านพระองค์ผู้สร้างเรา
“พระผู้เป็นเจ้ายินดีในสัตว์ที่เผาเป็นของถวายและเครื่องสักการะมากเท่ากับการเชื่อฟังพระผู้เป็นเจ้าหรือ การเชื่อฟังดีกว่าเครื่องสักการะ และการฟังก็ดีกว่าไขมันจากแกะตัวผู้” 1 ซามูเอล 15:22
ความเชื่อที่แข็งแรงจะพาเราผ่านกระบวนการนี้ไปได้ ถึงแม้ว่าตัวกระบวนการจะไม่สมเหตุสมผลสำหรับเราเลยก็ตาม เราอาจจะไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเจอกับอะไรแบบนี้ แต่นั่นไม่ใช่หน้าที่ของเรา หน้าที่ของเราคือ “เชื่อฟัง” แล้วเราจะเข้าใจทุกอย่างเองเมื่อถึงเวลา
ฉันไม่ได้บอกว่าฉันผ่านมันมาหมดแล้วนะ ไม่เลย ฉันยังอยู่ในหุบเขามืดๆ นี่แหละ และก็ยังคงเจ็บปวด แต่ฉันรู้แน่ว่าที่ปลายทางจะมีแสงสว่างรออยู่ พระเจ้ารักษาสัญญาเสมอ และพระองค์กำลังสอนฉันให้หาความสุขเล็กๆ ได้แม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่ยากที่สุด
เราไม่จำเป็นต้องพยายามปลอบตัวเองหรือสร้างภาพว่าเราเข้มแข็ง เราจะเข้มแข็งได้ยังไงทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเรากำลังจะพังอยู่แล้ว ยอมรับเถอะว่าเรากำลังอ่อนแอ แล้วขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า อย่าดื้อ อย่าหลงคิดด้วยความเย่อหยิ่งว่าจัดการปัญหาได้ด้วยตัวเอง ในเมื่อทุกอย่างมันพังขนาดนี้แล้ว เราไม่ได้ถูกสร้างมาให้แบกรับทุกอย่างเพียงลำพัง
“พระองค์ทรงประทานกำลังแก่ผู้อ่อนล้า และทรงเพิ่มพละกำลังแก่ผู้อ่อนแอ” อิสยาห์ 40:29
เพื่อนๆ ที่อ่านถึงตรงนี้ ขอให้คุณรู้ไว้ว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียว ฉันเองก็กำลังผ่านความยากลำบากนี้เหมือนกัน และฉันอยากให้คุณรู้ว่า ยังมีความหวัง และยังมีอิสระที่เราได้รับมาแล้ว เพียงแค่เรายอมเปิดใจให้พระองค์เข้ามาพาเราออกจากความเจ็บปวดนี้ไป ให้พระเจ้าค้นหาบาดแผลในหัวใจของเรา พระองค์รู้จักเราดีกว่าใคร แม้แต่ในส่วนที่เรายังไม่เข้าใจตัวเองเลยด้วยซ้ำ
ฉันไม่มีคำตอบให้กับทุกอย่าง แต่ฉันเชื่อแบบสุดหัวใจว่าพระเจ้ายังดีเสมอ แม้ในเวลาที่รู้สึกว่ามืดมนที่สุด
และฉันบอกได้เลยว่าการเปลี่ยนแปลงที่เรากำลังเจออยู่ไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าเดิม บางสิ่งที่แท้จริงกว่าเดิม ค่อยๆ ปล่อยให้มันเปลี่ยนเรา ให้มันพาเราเติบโต เพราะพระเจ้าไม่ได้แค่จะช่วยแก้ปัญหาเฉย ๆ แต่พระองค์อยากเปลี่ยนแปลง “หัวใจ” ของเราด้วย
“อย่าดำเนินชีวิตตามอย่างคนในโลกนี้ แต่จงรับการเปลี่ยนแปลงจิตใจของท่านใหม่ แล้วท่านจึงจะสามารถพิสูจน์และยืนยันได้ว่าสิ่งใดคือพระประสงค์ของพระเจ้า คือพระประสงค์อันดีอันเป็นที่พอพระทัยและสมบูรณ์พร้อมของพระองค์” โรม 12:2
YOU MAY ALSO LIKE
อย่าเสียของ
WRITER: พอลล่าEDITOR: Mustard Seed Team “ระหว่างที่พระองค์ประทับที่หมู่บ้านเบธานี ในบ้านของซีโมนคนที่เคยเป็นโรคเรื้อน ขณะเมื่อประทับและเสวยอาหารอยู่นั้น มีหญิงคนหนึ่งถือผอบน้ำมันหอมนารดาที่มีราคาแพงมากมาหาพระองค์ แล้วเปิดผอบเทน้ำมันนั้นชโลมลงบนพระเศียรของพระองค์...
ฉันเป็นคนบาปจริงหรือ? เป็นและไม่เป็น
WRITER: จาเนล ไบร์ทเท็นสไตน์ ต้นฉบับภาษาอังกฤษจาก YMITRANSLATOR: Mustard Seed TeamEDITOR: Mustard Seed Team หลายเดือนที่แล้ว มีคนบอกฉันว่าพวกเขาพบกลยุทธ์การสร้างวินัยแบบใหม่ที่ยอดเยี่ยมสำหรับลูกๆ ของพวกเขาโดยบังเอิญ เมื่อพวกเขาจับได้ว่าลูกของเขากำลังทำผิด เด็กจะหยุดทำ...
เมื่อฉันมีความวิตกกังวลแล้ว ฉันยังวางใจพระเจ้าได้ไหม?
WRITER: แมเดลีน เกรซ ชคูลฟีลด์ ต้นฉบับภาษาอังกฤษจาก YMITRANSLATOR: ปาลีญา ธนาวัฒนเจริญEDITOR: ธนากร พูลสินกูล ฉันรู้สึกราวกับว่ามีผ้าห่มผืนใหญ่ทับอยู่บนอกของฉัน เมื่อฉันลองหายใจลึกๆ เข้าไปในปอดและพยายามไอออกมาด้วยความรู้สึกแสบ...


