WRITER: TAH and Friends
EDITOR: Mustard Seed Team
“พระองค์จะทรงนำ“
ช่วงนี้ได้มีโอกาสพูดคุยกับใครหลายคน พบว่าพวกเขาส่วนมากเครียดเรื่องการ “ไม่มีเป้าหมาย” ในชีวิต… ซึ่งรวมถึงการไม่มีสิ่งที่อยากจะทำ อยากได้ หรือแรงจูงใจในการดำเนินชีวิต บางคนไม่รู้ว่าตัวเองอยากเป็นอะไร ทำอะไร หรือมีความสุขกับอะไรจริงๆ กันแน่
หลายคนคงเคยมีสภาวะแบบนั้นอยู่เหมือนกัน บางมุมอาจดูเหมือนเป็นเรื่องที่น่ากลัวและอันตราย แต่พอเราลองมองดูในอีกมุมนึงก็ไม่เสมอไปนะ
เพราะคนที่ไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจนในชีวิต เมื่อเขาเข้ามาหาพระเจ้า พระองค์ก็จะทรงนำชีวิตของเขาได้ง่ายขึ้นเช่นกัน กลับกลายเป็นข้อดีเสียอีก… การไม่มีเป้าหมายไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว ขี้เกียจ หรือไม่ประสบความสำเร็จ แต่เชื่อเถอะว่าทุกคนล้วนมีบางสิ่งลึกๆ ในใจที่ทำให้เราเดินต่อไปทีละก้าว
เมื่อเราเดินไปข้างหน้า โดยไม่ได้คาดหวังในสิ่งที่ตัวเองอยากได้หรืออยากเป็น แต่เรามอบชีวิตของเราให้อยู่ในการทรงนำของพระเจ้า ไม่ว่าจะมีสิ่งใดที่ต้องเปลี่ยนแปลงในชีวิต ไม่ว่าจะดีขึ้นหรือแย่ลง เราจะไม่วิตกกังวลใดๆ เลย
“นี่คือพระเจ้า ทรงเป็นพระเจ้าของเราเป็นนิตย์นิรันดร์ พระองค์จะทรงนำเราจนถึงที่สุด” (สดุดี 48:14)
แม้ว่าวันนี้เราอาจจะสับสนในหลายๆ เส้นทางและฤดูกาลของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นการงานอาชีพ ความรัก หรือแม้กระทั่งความฝันที่เราเคยวาดไว้
ไม่ต้องกังวลหรือกลัวเลย ให้เราถ่อมใจลงเข้าหาพระเจ้า แม้ในความว่างเปล่าของแผนงานต่างๆ พระองค์ก็จะทรงเติมเต็มเรา และนำเราไปยังแผนการที่ดีที่สุดของพระองค์เสมอ เชื่อมั่นในการทรงนำของพระเจ้า…
YOU MAY ALSO LIKE
Do Your Best
WRITER: TAH and FriendsEDITOR: Mustard Seed Team “...เราเผชิญความทุกข์หนักอย่างยิ่งชนิดที่เกินกำลัง…” (2 โครินธ์ 1:8) เมื่อเราต้องเผชิญกับปัญหาหรือความยากลำบากที่เกินกำลังของเราที่จะรับมือไหว ให้เราระลึกไว้เสมอว่า “เพราะความรักของพระคริสต์มากท่วมท้นเราอย่างไร...
In Step With God
WRITER: TAH and FriendsEDITOR: Mustard Seed Team “ทีละก้าวกับพระเจ้า” การเดินกับพระเจ้าทีละก้าว แม้จะช้าแต่มั่นคงและแข็งแรงนั้นเป็นสิ่งสำคัญ แน่นอนเราทุกคนปรารถนาที่จะเป็นคนที่ดีขึ้นเมื่อมาเชื่อพระเจ้า แต่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองภายในชั่วข้ามคืน...
Refrain from Anger
WRITER: TAH and FriendsEDITOR: Mustard Seed Team “ช้าในการโกรธ” "คนที่โกรธช้าก็มีความเข้าใจมาก แต่คนที่โกรธเร็วก็ยกย่องความโง่" (สุภาษิต 14:29) คนที่กำลังโกรธอยู่ก็ไม่ต่างอะไรจากคนตาบอดที่มองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพยายามขอโทษหรือสำนึกผิดแค่ไหน...